Dziękuję Ci, że tu jesteś i czytasz- to wiele dla mnie znaczy.

Read more

Na początku była to spontaniczna decyzja – potrzebowałam ciszy, przestrzeni i więcej obecności w życiu tu i teraz. Z czasem okazało się, że była to jedna z najlepszych rzeczy, jakie zrobiłam dla siebie.

Nie jestem niewolnikiem powiadomień

Kiedyś telefon odciągał moją uwagę dziesiątki razy dziennie. Dziś mogę spokojnie pracować, czytać czy spacerować, bez tego ciągłego poczucia, że coś “mnie woła”. Zamiast reagować na bodźce z zewnątrz, sama decyduję, na czym się skupiam.

Więcej przestrzeni w głowie

Brak social mediów to brak porównań, presji i iluzji, że zawsze trzeba być “na bieżąco”. Zyskałam więcej spokoju i klarowności. Jest czas na myślenie, tworzenie i bycie w prawdziwych relacjach.

Trudne? Tak. Niemożliwe? Nie.

Nie twierdzę, że to łatwe. Wokół wciąż słyszę pytania: „Ale jak to nie masz Tik Toka?” albo „To co ty robisz w wolnym czasie?”. A ja po tych latach wiem, że nie tracę – zyskuję.

To była świadoma rezygnacja z hałasu, by wybrać ciszę. Z konsumpcji, by móc więcej tworzyć.

Więcej o mojej historii opowiadam w nowym filmie:

Dziękuję, że tu jesteś.

Tworzę to miejsce z potrzeby dzielenia się prostym, wolniejszym życiem. Jeśli chcesz być bliżej tego, co ciche i prawdziwe – hej!wolniej! może być dla Ciebie.

Jeżeli lubisz moje treści, zachęcam Cię do subskrybowania by być na bieżąco- każdy nowy wpis trafia bezpośrednio do Twojej skrzynki mailowej + dostajesz dodatkowe posty z refleksjami.
Płatna subskrypcja dodatkowo pozwala na dostęp do mojej poezji:)

Subscribe now

Za wsparcie serdecznie dziękuję<3

Żyjemy w czasach, w których łatwiej niż kiedykolwiek wcześniej jest konsumować. Social media, Netflix, YouTube, zakupy online – to wszystko karmi nasz mózg szybkim zastrzykiem dopaminy. I choć samo konsumowanie nie jest złe, problem pojawia się wtedy, gdy zaczyna ono dominować nad tworzeniem.

Dlaczego warto tworzyć?

Tworzenie czegokolwiek – czy to tekstu, pysznego i zdrowego obiadku, świeczki, czy nawet własnych środków do sprzątania – sprawia, że czujemy satysfakcję i sens. To my stajemy się źródłem wartości, zamiast tylko biernymi odbiorcami. Tworzenie wzmacnia kreatywność, pewność siebie i poczucie sprawczości.

Tworzenie jako inwestycja w przyszłość

Treści, które tworzysz, nie znikają po kilku sekundach przewijania feedu. Mogą zostać z Tobą na lata, mogą inspirować innych, a nawet stać się fundamentem Twojej pracy czy sposobu na życie. Konsumpcja kończy się w chwili, gdy zamykasz aplikację. Tworzenie – przeciwnie, zostawia po sobie ślad.

Tworzenie jako źródło energii

Zauważyłam też u siebie, że po długiej konsumpcji – czy to filmu, serialu, czy bezmyślnego scrollowania – nie mam w sobie ani grama pomysłów. Nic mi się nie chce. A kiedy tworzę – piszę piosenkę, wiersz, szyję coś czy po prostu działam twórczo – czuję spełnienie, szczęście i mam mnóstwo pomysłów. Wystarczy świadomie się temu przyjrzeć, a odkryjemy, że wszystko, co może nas uzdrowić, mamy już w sobie. Jesteśmy swoimi najlepszymi doktorami. Od kiedy więcej tworzę niż konsumuję, mam mnóstwo pomysłów, energii i ogromną chęć do życia.

Równowaga zamiast skrajności

To nie znaczy, że konsumpcja jest zła – warto czytać książki, oglądać filmy czy słuchać innych ludzi. Problem zaczyna się wtedy, gdy robimy to kosztem własnej twórczości. Wystarczy przesunąć proporcje i pozwolić, by nasze życie miało w sobie więcej kreacji niż biernego odbioru.

Podsumowanie

Konsumpcja daje chwilową przyjemność. Tworzenie daje poczucie sensu. Dlatego warto zamienić przynajmniej część swojej energii na coś, co zostawia po sobie trwały ślad.

Bo życie staje się pełniejsze wtedy, gdy z roli widza przechodzimy do roli autora.

A Ty – kiedy ostatni raz coś stworzyłeś(aś)?

Więcej o tym temacie opowiadam w moim filmie:

Dziękuję, że tu jesteś.

Tworzę to miejsce z potrzeby dzielenia się prostym, wolniejszym życiem. Jeśli chcesz być bliżej tego, co ciche i prawdziwe – hej!wolniej! może być dla Ciebie.

Jeżeli lubisz moje treści, zachęcam Cię do subskrybowania by być na bieżąco- każdy nowy wpis trafia bezpośrednio do Twojej skrzynki mailowej + dostajesz dodatkowe posty z refleksjami.
Płatna subskrypcja dodatkowo pozwala na dostęp do mojej poezji:)

Subscribe now

Za wsparcie serdecznie dziękuję<3

Dziękuję Ci, że tu jesteś i czytasz- to wiele dla mnie znaczy.

Read more

Kiedyś moje poranki wyglądały tak: otwieram szafę, patrzę na ubrania i zaczynam kalkulować. „To pasuje, ale czy aby na pewno?”, „Może jednak coś innego?”, „Nie mam się w co ubrać”. Brzmi znajomo?
Dwa lata temu postanowiłam sprawdzić, co się stanie, jeśli uproszczę tę jedną, małą sferę życia. Kupiłam dziewięć identycznych koszulek i… przestałam się nad tym zastanawiać.

Uniform, który daje wolność

Wbrew pozorom to nie była decyzja ograniczająca. Wręcz przeciwnie – poczułam, że mam więcej przestrzeni. Codziennie rano mogłam skupić się na tym, co naprawdę ważne, zamiast tracić energię na wybory, które niczego nie zmieniają.
Zniknęły poranne dylematy. Zniknęły zakupy pod wpływem impulsu. Został spokój.

Mniej rzeczy = więcej czasu i energii

Największe odkrycie? Mniej ubrań to nie tylko porządek w szafie, ale też porządek w głowie. Nie muszę gonić za trendami, nie muszę „mieć nowego” tylko dlatego, że wypada.
To nie znaczy, że wszyscy powinni chodzić w uniformach. Ale może czasem warto zadać sobie pytanie: ile z tego, co mam, naprawdę potrzebuję?

Upraszczać, żeby się cieszyć

Minimalizm w ubraniach to tylko początek. Im więcej rzeczy upraszczam, tym więcej miejsca mam na spontaniczność, na śmiech, na odpoczynek. To nie odejmowanie, to dodawanie – tylko w inny sposób.

Co dalej?

Chcę tak żyć. Te koszulki to dla mnie coś więcej niż ubranie – to symbol prostoty i spokoju. Dzięki nim nie muszę codziennie tracić energii na zastanawianie się „w co się ubrać”. Upraszczam te sfery życia, które mogą być proste, żeby zostawić jak najwięcej przestrzeni na to, co naprawdę się liczy: bawienie się grą zwaną życiem, tworzenie, bycie blisko natury i bliskich.

Daj znać, co o tym sądzisz – czy też masz swoje sposoby na „ułatwianie” sobie życia? Może coś, co sprawia, że twoja codzienność staje się prostsza i lżejsza. Chętnie poczytam o tym w komentarzach.

I hej! wolniej!
- świat poczeka

Całą moją historię i refleksje zebrałam w filmie:

Dziękuję, że tu jesteś.

Tworzę to miejsce z potrzeby dzielenia się prostym, wolniejszym życiem. Jeśli chcesz być bliżej tego, co ciche i prawdziwe – hej!wolniej! może być dla Ciebie.

Jeżeli lubisz moje treści, zachęcam Cię do subskrybowania by być na bieżąco- każdy nowy wpis trafia bezpośrednio do Twojej skrzynki mailowej + dostajesz dodatkowe posty z refleksjami.
Płatna subskrypcja dodatkowo pozwala na dostęp do mojej poezji:)

Subscribe now

Za wsparcie serdecznie dziękuję<3

Dlaczego buty barefoot?

Zaczęło się od ciekawości – chciałam poczuć ziemię pod stopami, wrócić do naturalnego chodu i sprawdzić, czy to naprawdę ma sens. Szybko okazało się, że to sposób na większą świadomość ciała, lepszą postawę i przede wszystkim - koniec z bólem!

Moje początki

Od kilku lat dużo chodzę na boso- po domu, po lesie, po trawce. Ściągam buty gdy tylko mogę. Dzięki temu, mogłam szybciej przejść na buty barefoot, ponieważ moje stopy przyzwyczaiły się do chodzenia bez amortyzacji i podparcia łuku stopy. Zauważyłam poprawę równowagi i stabilności, a także zmniejszenie bólu kolan, który towarzyszył mi szczególnie po treningach siatkówki i dłuższych wędrówkach.

Co warto wiedzieć na początku?

• Nie spiesz się – zacznij od krótkich spacerów boso/ w butach barefoot, stopniowo wydłużając czas.

• Częściej chodź na boso- to świetnie przygotowuje nasze stopy do butów barefoot, które nie posiadają amortyzacji ani usztywnionej kostki.

• Wybieraj odpowiednie buty – szukaj modeli z cienką, elastyczną podeszwą i szerokim przodem.

• Ćwicz regularnie – wzmacniaj mięśnie stóp poprzez odpowiednie ćwiczenia.

Korzyści, które zauważyłam

• Lepsza postawa ciała – naturalna pozycja stopy, bez zbędnego ściskania i nienaturalnej pozycji. Buty z grubą podeszwą, wąskimi przodami czy obcasy, niszczą nie tylko nasze stopy, ale także postawę!

• Większa świadomość ciała – czuję każdy krok, każdy kontakt z podłożem.

• Poprawa zdrowia stóp – zmniejszenie problemów z haluksem, silniejsze mięśnie stóp.

• Radość z chodzenia – przyjemność z prostych spacerów na boso.

Moje refleksje po dwóch latach

To nie tylko zmiana obuwia, ale zmiana podejścia do ciała i zdrowia. Czuję się silniejsza, bardziej świadoma i połączona z naturą.

Jeśli zastanawiasz się nad rozpoczęciem tej drogi, pamiętaj – to proces. Daj sobie czas, bądź cierpliwy i ciesz się każdym krokiem.

W nowym filmie opowiadam o wszystkim, co chciałabym wiedzieć przed zmianą. Opowiem Ci moją historię, pokażę buty, w których chodzę. Zapraszam!

Czasem zmiana zaczyna się… od stóp.

Mam nadzieję, że ten wpis pomoże Ci w rozpoczęciu przygody z butami barefoot. Jeśli masz pytania lub chcesz podzielić się swoimi doświadczeniami, zapraszam do kontaktu!

I hej!…wolniej!

Dziękuję, że tu jesteś.

Tworzę to miejsce z potrzeby dzielenia się prostym, wolniejszym życiem. Jeśli chcesz być bliżej tego, co ciche i prawdziwe – hej!wolniej! może być dla Ciebie.

Jeżeli lubisz moje treści, zachęcam Cię do subskrybowania by być na bieżąco- każdy nowy wpis trafia bezpośrednio do Twojej skrzynki mailowej + dostajesz dodatkowe posty z refleksjami.
Płatna subskrypcja dodatkowo pozwala na dostęp do mojej poezji:)

Subscribe now

Za wsparcie serdecznie dziękuję<3

Był taki moment, w którym poczułam, że jestem zmęczona... sobą. A raczej: tym, co mnie otacza. Ilością rzeczy, które posiadam. Ilością decyzji, które muszę podejmować. Ilością wyborów, które wcale nie dają wolności, tylko kradną ciszę z poranków.

Zaczęło się od szafy. Szukałam spokoju, a znalazłam go między wieszakami. Nie w zakupie kolejnej rzeczy, ale w ich braku. Nie w nowej stylizacji, ale w powtarzalności i prostocie. Moja szafa kapsułowa nie powstała po to, by być modna — tylko po to, by przestać mnie przytłaczać.

Czego nauczyła mnie szafa kapsułowa?

Po dwóch latach życia z minimalistyczną garderobą wiem jedno:

“Mniej naprawdę znaczy więcej”

Więcej energii na to, co ważne.
Więcej przestrzeni w głowie.
Więcej zgody na to, kim jestem — bez ciągłego ulepszania.

W nowym filmie opowiadam właśnie o tym. Nie znajdziesz tam listy rzeczy „must have”, nie będzie szybkich tipów ani wyzwań. Jest za to historia. Moja droga od chaosu do prostoty. I kilka pytań, które możesz zabrać ze sobą do własnej szafy — i życia.

Może też czujesz, że masz już dość ciągłego „więcej”? Może tęsknisz za powtarzalnością, która koi, zamiast nudzić? Może minimalizm to nie styl życia, ale gest troski — o siebie?

Daj znać, co o tym myślisz.
Zostaw komentarz, napisz do mnie, udostępnij dalej.
I bądźmy w tym razem — powoli, uważnie, po swojemu.

Z ciepłem,
hej!wolniej!

Dziękuję, że tu jesteś.

Tworzę to miejsce z potrzeby dzielenia się prostym, wolniejszym życiem. Jeśli chcesz być bliżej tego, co ciche i prawdziwe – hej!wolniej! może być dla Ciebie.

Jeżeli lubisz moje treści, zachęcam Cię do subskrybowania by być na bieżąco- każdy nowy wpis trafia bezpośrednio do Twojej skrzynki mailowej + dostajesz dodatkowe posty z refleksjami.
Płatna subskrypcja dodatkowo pozwala na dostęp do mojej poezji:)

Subscribe now

Za wsparcie serdecznie dziękuję<3

Dziękuję Ci, że tu jesteś i czytasz- to wiele dla mnie znaczy.

Read more

Gdy stąd wychodzę,
Czuję, że żyję.
Wracać nie chcę,
Lec…

Read more

Często słyszę:

„Gdybym tylko miał/a więcej czasu…”

Na spacer.
Na książkę.
Na gotowanie.
Na sztukę.
Na życie.

Ale prawda jest taka, że nie chodzi o ilość czasu.
Chodzi o to, jak go traktujemy.

Magiczne 24 godziny.

Czas nie jest czymś, co się ma lub nie ma.
Każdy ma swoje 24 godziny.
To, co z nimi zrobimy — to nasz wybór. Nie zawsze łatwy. Nie zawsze oczywisty. Ale zawsze nasz.

Zatrzymaj się!

W naszym świecie niekończącego klikania, przewijania, porównywania i hałasu — zatrzymanie się wydaje się luksusem. A przecież to nasze naturalne tempo.

Czy można żyć inaczej?
Czy można wstać rano i nie gonić?
Czy można usiąść z kubkiem herbaty i po prostu być?

W moim najnowszym filmie próbuję o tym opowiedzieć. Nie idealizuję. Nie moralizuję. Po prostu dzielę się tym, co pomaga mi wracać do siebie.
Może i Tobie się przyda. Może tylko przypomni Ci, że już teraz masz wszystko, czego naprawdę potrzeba.

Zatrzymaj się na chwilę.
Włącz ciszę.

Zobacz ten film:

Dziękuję, że tu jesteś.

Tworzę to miejsce z potrzeby dzielenia się prostym, wolniejszym życiem. Jeśli chcesz być bliżej tego, co ciche i prawdziwe – hej!wolniej! może być dla Ciebie.

Jeżeli lubisz moje treści, zachęcam Cię do subskrybowania by być na bieżąco- każdy nowy wpis trafia bezpośrednio do Twojej skrzynki mailowej + dostajesz dodatkowe posty z refleksjami.
Płatna subskrypcja dodatkowo pozwala na dostęp do mojej poezji:)

Subscribe now

Za wsparcie serdecznie dziękuję<3

Od dzieciaka żyłam zgodnie z nim, lecz nieświadomie. Świadomość przyszła z wiekiem i chęcią poznania siebie bliżej. 17 lat- tyle miałam, gdy powiedziałam sobie:

“Chcę chodzić tylko w tym, co lubię i w czym czuję się pewnie, koniec z ubieraniem się dla innych”.

Proces zmieniania szafy trwał jednak dość długo- nie wiedziałam, co jest takie "moje". Powiem szczerze- do dziś moja garderoba nie jest idealna, pełno w niej niedopasowania, średniej jakości rzeczy, ale najważniejsze jest to, że ja czuję się w niej dobrze.

Minimalizm jako styl życia

Minimalizm to nie tylko ubrania, to styl życia, gdzie świadomie wybierasz spokój zamiast chaosu. Wybierasz mniej a bardziej jakościowo. Zamieniasz rzeczy jednorazowe na wielorazowe. Tworzysz samodzielnie środki czystości, kosmetyki. Jesz prosto, lecz bardzo odżywczo- unikasz przetworzonego jedzenia. Żyjesz w zgodzie ze sobą i Matką Naturą!

Digital minimalizm

To wolność cyfrowa. Przejmujesz kontrolę nad tym, co uzależnia miliony ludzi. Korzystasz z tego świadomie, nie dajesz wciągnąć się w nikomu niepotrzebne dramy internetowe. Usuwasz lub ograniczasz korzystanie z social mediów, wyciszasz powiadomienia, możesz nawet zamienić smartphone na telefon z klawiaturką albo od czasu do czasu wyjść na spacer bez telefonu! Jesteśmy zbyt bardzo przywiązani do tych małych komputerków na wyciągnięcie ręki, czujemy się niepewnie, gdy nie mamy go przy sobie.

Zachęcam Cię do spojrzenia na swoje życie w ten sposób- świadomie.

Czy żyjesz w chaosie? Czy działasz w zgodzie ze sobą? Czy naprawdę musisz wszędzie taszczyć ze sobą ten telefon?

Dziękuję, że tu jesteś.

Tworzę to miejsce z potrzeby dzielenia się prostym, wolniejszym życiem. Jeśli chcesz być bliżej tego, co ciche i prawdziwe – hej!wolniej! może być dla Ciebie.

Jeśli chcesz usłyszeć więcej – w tym filmie mówię o tym, czym dla mnie jest minimalizm:

Jeżeli lubisz moje treści, zachęcam Cię do subskrybowania by być na bieżąco- każdy nowy wpis trafia bezpośrednio do Twojej skrzynki mailowej + dostajesz dodatkowe posty z refleksjami.
Płatna subskrypcja pozwala na dostęp do mojej poezji:)

Subscribe now

Za wsparcie serdecznie dziękuję<3

Ale czasem… wystarczy się oddalić. Na chwilę. Na dłużej.
Złapać dystans, złapać oddech.
I nagle – paradoksalnie – relacja wydaje się bliższa.

Ten wiersz to zapis trudnych emocji.
Dziękuję, że tu jesteś i czytasz.

Słaby, pofarbowany,  
Łamliwy, s…

Read more

Ten wiersz to obraz tej trudnej nieufności, którą nosi wiele osób — cicho, ale codziennie.
Dziękuję, że tu jesteś i czytasz.

Ciepła we…

Read more